Skriebels

Oude Wijsheden voor een Nieuwe Tijd - Zoeken

Bruno de Kartuizer - 6 oktober

Bruno de Kartuizer

° ca. 1035 - † 1101
Kluizenaar, ordestichter

Bruno de Kartuizer werd omstreeks 1035 geboren in Keulen als telg uit een adellijk geslacht.
Reeds als kind was hij zeer ernstig en verzaakte aan spel en plezier.

Later was hij een ijverig en deemoedig student aan de beroemde kathedraalschool van Reims in Frankrijk.

Bruno werd achtereenvolgens kannunik, opzichter van de kathedraalschool en bisschop van Reims.

Daarna trok hij zich terug in het klooster van de Heilige Robert van Molesmes, de stichter van de cisterciënzers.
Hij verlangde God te zoeken in een streng regime van eenzaamheid en gebed.

De Heilige Hugo van Grenoble, één van zijn voormalige leerlingen, schonk hem in 1084 een onherbergzaam stuk land in de Franse Alpen, 'Grande Chartreuse' genaamd, om als kluizenaar te gaan leven met zes metgezellen.

Hier ontstond het moederklooster waarnaar de orde der Kartuizers genoemd is, zij hebben de naam de strengst levende monniken van het Westerse kloosterwezen te zijn.

In 1090 werd Bruno door Paus Urbanus II als adviseur naar Rome geroepen.
Hij gehoorzaamde maar vertrok met grote tegenzin, onophoudelijk smeekte hij de Paus of hij mocht terugkeren naar zijn kluizenaarsbestaan.

Een jaar na zijn aanstelling als adviseur stemde Paus Urbanus hiermee in.

Bruno trok zich met enkele metgezellen terug in Calabrië waar hij in 1101 stierf.
Bruno de Kartuizer werd niet officieel heilig verklaard, maar zijn cultus werd toegestaan.

De kloosters die onder zijn naam werden gesticht worden alom bewonderd om hun vasthoudendheid aan leer en observantie.

De monniken dragen een wit habijt met een scapulier dat afwijkt van de meeste andere doordat het aan beide zijden met een brede strook stof verbonden is.

De kovel, het wijde gewaad dat bij de contemplatieve kloosterorden hoort en gedragen wordt tijdens de grote getijden, wordt door de Kartuizers niet gedragen.

Weerspreuk

Wie Bruno tart,
zijn koren wordt zwart