Skriebels

Oude Wijsheden voor een Nieuwe Tijd - Zoeken

Heilige Amandus - 6 februari

Heilige Amandus

(° ca. 584 - † 684)
Missionaris, kloosterstichter
Apostel van de Franken
Patroon van Vlaanderen, Beernem, Hooglede, Roeselare, Wingene, Sint Amands en Maastricht.

De Heilige Amandus is ook de schutspatroon van de wijnhandelaren, bierbrouwers, apothekers, herbergiers en kruideniers.

De Heilige Amandus werd omstreeks het jaar 584 geboren in Poitou.
Op twintigjarige leeftijd trok hij zich terug in een klein klooster op het eiland Yeu, in de buurt van het île de Re.

Reeds na één jaar probeerde zijn vader hem ervan te overtuigen om naar huis terug te keren.
Toen hij dreigde hem te onterven, antwoordde Amandus vrolijk:
"Christus is mijn enige erfenis."

Amandus ontving zijn wijding in Tours en ging vervolgens naar Bourges, waar hij vijftien jaar in een cel in de buurt van de kathedraal woonde, onder de leiding van de Heilige Austregisilus.

Na een pelgrimstocht naar Rome, keerde hij terug naar Frankrijk en werd tot bisschop gewijd in 629.
Hij kreeg de opdracht om het geloof te onderwijzen aan de heidenen.

De Heilige Amandus stichtte een klooster in Elnon (het huidige St. Amand-les-Eaux nabij Doornik) in 639. Dit werd zijn uitvalsbasis voor alle verdere stichtingen.

Veel van deze stichtingen lagen in de nabijheid van waterlopen die in die tijd de snelste verplaatsingen toelieten.
Het Romeinse wegennet was toen namelijk zo goed als volledig in verval geraakt.

Vanuit Elnon missioneerde Amandus een eerste maal in het Scheldebekken van ca. 630 tot 647, toen werd hij bisschop van Tongeren.

Hij predikte het evangelie in Vlaanderen en Noord-Frankrijk en verkondigde het geloof onder de Franken. Hij berispte koning Dagobert I voor zijn misdaden en werd verbannen.
Dagobert herzag echter snel zijn beslissing en vroeg Amandus om zijn pasgeboren zoon Sigebert dopen.

Toen vernam Amandus dat het volk van Gent zo woest en vijandig was dat geen enkele prediker zich onder hen durfde te begeven.
Dit bewoog Amandus om in Gent te gaan missioneren.

Zoals te verwachten was, wachtte hem er geen warm onthaal; hij werd geslagen en in de rivier gegooid. Amandus volhardde echter en op het einde kwamen mensen in grote drommen naar hem om gedoopt te worden.

Hij zette zijn missiewerk onder de heidenen verder tot op hoge leeftijd en trok zich toen terug Elnon waar hij, in de vier jaar die hem nog restten voor zijn dood, de taak van abt vervulde.

Een tweede evangelisatieronde begon in 650 nadat Amandus naar Elnon teruggekeerd was.
Dit gebeurde echter niet meer door Amandus zelf maar door zijn volgelingen.
De abdijen en kerken die zij stichtten, werden gewoonlijk vernoemd naar de Heilige Petrus of de Heilige Paulus.

De Heilige Amandus stierf in 676. Hij was niet enkel een groot missionaris, maar ook de vader van het monnikendom in België en één van de meest imposante figuren uit het Merovingische tijdperk.

Tijdens zijn missionering stichtte hij vele kloosters in Vlaanderen, vooral in de omgeving van Gent (Sint Amandsberg) en Antwerpen.

Hij werd aangeroepen tegen reuma, verlamming, jicht, koorts, stuipen, huidaandoeningen, epilepsie en dierziekten.

Weerspreuk

Sint Amaan,
doet het zaaikleed aan