Skriebels

Oude Wijsheden voor een Nieuwe Tijd - Zoeken

Kruisvinding - 3 mei

(omstreeks 326)

In 312 zag keizer Constantijn een kruis in zijn droom en hoorde hij een stem die zei:
'In dit teken zult ge overwinnen'.

Constantijn droeg voortaan een kruisbanier in zijn vaandel. Na zijn overwinning op Maxentius bekeerde hij zich tot het christendom. Zijn moeder, keizerin Helena, volgde zijn voorbeeld.

Toen de Heilige Helena ongeveer zeventig jaar oud was, zou zij in een visioen het goddelijke bevel ontvangen hebben dat zij naar het Heilig Land moest reizen om het graf van Christus te vinden.

Later op het jaar ondernam Helena een bedevaart naar Jeruzalem om in de voetsporen van de Verlosser te treden. Onderweg werd haar verteld dat iemand de plaats kende waar het kruis, waaraan Christus was gestorven, begraven lag.

Vervolgens bracht de man in kwestie Helena en haar gevolg naar de plaats waar het kruishout zou liggen. Na enig graafwerk kwamen er inderdaad houten balken te voorschijn.

Men wist echter niet welke balk van het ware Kruis afkomstig was, maar men bedacht dat wanneer men een overledene met de balken zou aanraken, enkel het ware Kruis de wederopstanding van de dode kon bewerkstelligen.

En inderdaad, toen de christelijke weduwe Libania met het hout van het derde kruis werd aangeraakt, ontwaakte zij uit haar doodsslaap en prees de Heer.

Helena verdeelde het Kruis in drie stukken: één deel bleef in Jeruzalem, waar zij in het oude stadsdeel een basiliek liet bouwen: de Heilig Grafkerk.

In 335 werd voor het eerst de inwijding van deze kerk herdacht, nl. op de Kruisverheffing

Keizerin Helena nam het buitengewoon waardevolle reliek mee naar Constantinopel en gebruikte het bij de verspreiding van het christelijk geloof.

Het laatste deel van het Kruis schonk zij aan Rome.

Afbeelding: de droom van de heilige Helena door Paolo Veronese (ca. 1580).

Weerspreuk

Jezus op het heilig hout,
heeft het soms nog wel eens koud