Skriebels

Oude Wijsheden voor een Nieuwe Tijd - Zoeken

Heilige Paulus van Thebe - 15 januari

Heilige Paulus van Thebe

(° 228 - † 341)
Woestijnvader, heremiet
Vader van het kluizenaarsleven

De heilige Paulus van Thebe, bijgenaamd Paulus de Heremiet, was afkomstig van een welstellende familie uit Opper-Egypte. Ten tijde van de christenvervolgingen onder keizer Decius werd hij door zijn schoonbroer - die zich zijn fortuin wilde toe-eigenen - verraden bij de autoriteiten en zag hij zich genoodzaakt om zijn toevlucht in de woestijn rond Thebe te zoeken.

Daar leefde hij negentig jaar lang als kluizenaar in een grot. In de volstrekte eenzaamheid van de woestijn ontdekte hij nog een groter kwaad dan datgene dat hij ontvlucht was: de verlangens en bekoringen die een mens van binnenuit verteren en de vereniging met God in de weg staan.

Op het einde van zijn leven ontmoette hij de heilige Antonius de Grote. De volgende legende verhaalt over deze ontmoeting:

'Kort voor Paulus' overlijden had de kluizenaar Antonius van Egypte het gerucht opgevangen dat er in de woestijn nog een radicalere kluizenaar leefde dan hij en hij besloot hem te bezoeken.

Onderweg ontmoette Antonius een Hippokentaut, een satyr en een wolf, die hem allen de weg wezen. Paulus had zich echter ingesloten in zijn cel en pas na lange smeekbeden van Antonius opende hij de deur.

De twee grijsaards begroetten elkaar hartelijk en geraakten in gesprek. De raaf, die Paulus dagelijks van brood voorzag, kwam nu aangevlogen met twee broden.

Op de terugweg aanschouwde Antonius het overlijden van Paulus in een visioen. Antonius keerde terug naar de grot van Paulus en vond er het ontzielde lichaam van de 113- jarige kluizenaar.

Terwijl het zich afvroeg hoe hij Paulus zou begraven, arriveerden er twee leeuwen die met hun machtige klauwen een kuil groeven waarin Antonius het lichaam van Paulus legde. De uit palmstro gevlochten tuniek van Paulus nam hij als aandenken mee.'

Paulus was de eerste christelijke kluizenaar en geldt als vader van het kluizenaarsleven. In de twaalfde eeuw reisden zijn relieken naar Constantinopel en vandaar naar Venetië. In de veertiende eeuw kwamen zijn relieken tenslotte terecht in het Hongaarse stadsdeel Buda in Budapest.

Op de berg Sinaï werd een klooster ter zijner ere gesticht dat nu nog steeds bestaat. In Europa maakte de kluizenaarsbeweging pas opmars in de dertiende eeuw waar zij nu nog voortleeft als de 'Ordo Sancti Pauli Primi Eremitæ'.

De heilige Paulus van Thebe werd de patroon van de kluizenaars. Door zijn kleding, vervaardigd uit palmstro, is hij eveneens de patroonheilige van de manden- en mattenvlechters.

Zijn naamfeest wordt in de Rooms-katholieke Kerk op 10 of 15 januari gevierd.

Afbeelding: Paulus de Heremiet door Jusepe de Ribera, 1640.

Onze-Lieve-Vrouw van Banneux

Onze Lieve Vrouw van Banneux

Banneux (Banneux Notre-Dame) is een bekend Mariabedevaartsoord, ergens tussen Luik en Spa. Het bedevaartsoord ontstond naar aanleiding van de Mariaverschijningen tussen 15 januari en 2 maart 1933 aan de elfjarige Mariette Beco.

Mariette Beco werd geboren op 25 maart 1921. Ze was de oudste van zeven kinderen en groeide op in een arm gezin. In januari van 1933 vertelde Mariette aan haar ouders en de parochiepriester dat een dame, geheel gehuld in het wit, aan haar verschenen was.

Deze dame zou zich 'la Vierge des Pauvres', 'de Maagd van de Armen', genoemd hebben en de volgende woorden tegen Mariette gesproken hebben:

'Ik ben gekomen om het lijden te verlichten' en 'Geloof in mij en ik zal in u geloven'.

Zij zou ook om de bouw van een kleine kapel verzocht hebben. Deze werd nog in hetzelfde jaar op de plaats van de Mariaverschijningen - de voortuin van het huis van de familie Beco - gebouwd en ingezegend.

Maria zou in het totaal acht keer aan Mariette verschijnen.
Bij de laatste verschijning sprak ze: 'Ik ben de Moeder van de Verlosser, Moeder van God'.

Mariette's verklaringen werden tussen 1935 en 1937 door een bisschoppelijke commissie onderzocht. Vanaf 1948 bouwde men aan een basiliek.

Op 19 maart 1942 gaf bisschop Kerkhofs van Luik toestemming tot de verering van Onze-Lieve-Vrouw van Banneux en op 22 augustus 1949 bevestigde hij het bovennatuurlijk karakter van de verschijningen, waarna in 1952 de erkenning door het Vaticaan volgde. Beco trad later in het huwelijk en koos ervoor om een eenvoudig familiaal leven te leiden.

Banneux groeide uit tot een drukbezocht bedevaartsoord. Het wordt jaarlijks door zo'n 700.000 pelgrims bezocht. Er bevindt zich een bron, die door Maria aan Mariette getoond zou zijn en waaraan een geneeskrachtige werking wordt toegeschreven.

Op 21 mei 1985 werd Banneux bezocht door Paus Johannes Paulus II. In juni 2005 werd er in de kapel brand gesticht en in april 2008 werden er acht metalen kruisen gestolen. In 2008 werd het 75-jarig jubileum gevierd.

Elke dag kan men er terecht voor de Heilige Mis, de ziekenzegening, stille aanbidding, biecht en het rozenkransgebed. Er worden ook activiteiten georganiseerd voor kinderen en jongeren.

Afbeelding: Onze-Lieve-Vrouw van Banneux prentbriefkaart naar een schilderij van Léon Jamin, twintigste eeuw.

Weerspreuken

Is het op Sint-Paulus klaar,
dan wordt het een goed jaar.
Maar brengt hij wind,
dan regent het gezwind

Vijftien januari was voor onze voorouders een heel belangrijke dag, want op Sint Paulusdag waren de zes donkere weken - drie weken vóór en drie weken na Kerstmis - eindelijk voorbij; een uitstekende gelegenheid om te feesten!

Moeder bakte 's avonds wafels voor het ganse gezin en daarbij werd ook gezongen:

Ach, Here God wat ben ik blij,
de slechtste weken zijn voorbij
Moeder bakt de wafel
en zet een fles op tafel
Ze zingt van 'keire, keire, koe'
maar laat ons deurke toe

Men liet de deur inderdaad het best dicht want de "harde koppen" zijn in aantocht!

Dit zijn drie weerheiligen die mekaar kort opvolgen en die het traditioneel erg koud kunnen doen worden: op 15 januari Sint-Paulus, op 17 januari Sint-Antonius met z'n varken en op 20 januari Sint-Sebastiaan.

Sint-Paulus is de eerste
van de drie harde koppen